Mały Pablo zostaje wysłany z Hiszpanii do Związku Radzieckiego. Matka pragnie go odzyskać, a kobieta opiekująca się nim w nowym domu zaczyna traktować go jak syna. Dwie rodzinne perspektywy zderzają się z totalitarnymi systemami i decyzjami podejmowanymi w imię politycznych przekonań.
Navarro wybiera dla historycznej panoramy bardzo osobistą stawkę: prawo dziecka do bliskości i własnej tożsamości. To propozycja dla czytelników rozbudowanych powieści o wojnie, przymusowych rozstaniach i macierzyństwie. Historia schronienia otwiera również pytanie, co właściwie znaczy zostać uratowanym.
DLA KOGO?
Dla czytelników, których przyciągają wyraziste postacie i opowieści o ludzkich relacjach.
