🇧🇾Białoruś

Aleksijewicz należy do literatury białoruskiej, choć swoje książki pisze po rosyjsku. Jej metodą jest kompozycja głosów świadków, dzięki której historia publiczna odsłania osobiste koszty. Wojna i Czarnobyl mają tu postać osobistych świadectw zamiast oficjalnej kroniki. Martinovich używa romansu do opowiedzenia o nadzorze, a Bacharevič bada język jako narzędzie wolności i podporządkowania. Alindarka’s Children w przekładzie angielsko-szkockim oraz polskie Psy Europy pokazują różne drogi dostępu do jego prozy.