Yasunari Kawabata był pierwszym japońskim laureatem literackiego Nobla. Jego oszczędna proza pozwala zacząć od historii miłości rozgrywającej się w śnieżnym uzdrowisku. Wybór prowadzi od Sōsekiego, Akutagawy i Tanizakiego do współczesnych powieści Muraty, Kawakami i Ogawy. Obok historii rodzinnych obejmuje wyobcowanie, pracę, cielesność i pamięć. Urodzony w Nagasaki Kazuo Ishiguro jest pisarzem brytyjskim; jego obecność w tym wyborze wskazuje na związki biograficzne i literackie z Japonią.
W odosobnionym górskim uzdrowisku zamożny Shimamura poznaje gejszę Komako. Nawiązana relacja ujawnia nierówność ich zaangażowania i kruchość nadziei na wspólną przyszłość. Śnieżny krajobraz towarzyszy opowieści o uczuciu, które nie potrafi pokonać oddalenia.
Młody człowiek zaprzyjaźnia się z tajemniczym starszym mężczyzną, którego nazywa Sensei. Stopniowo odkrywa, że mentor żyje w cieniu winy i wydarzeń z własnej młodości. Ich relacja odsłania zarazem przepaść między pokoleniami w zmieniającej się Japonii.
Yōzō opisuje swoje życie jako człowieka, który nie potrafi zrozumieć innych ani poczuć się jednym z nich. Próby dopasowania do otoczenia nie usuwają narastającego wyobcowania. Jego osobista relacja pokazuje rozbieżność między pozorami zwyczajnego życia a wewnętrznym rozpadem.
Entomolog amator, który spóźnił się na autobus, przyjmuje nocleg w domu na dnie piaskowej jamy. Rano odkrywa, że nie może odejść i ma pomagać mieszkającej tam kobiecie odgarniać napierający piasek. Codzienna walka z wydmami zmienia się w spór o wolność, obowiązek i sens ucieczki.
Wyobcowany Mizoguchi od dzieciństwa fascynuje się pięknem Złotej Świątyni w Kioto. Kiedy zostaje jej nowicjuszem, podziw przeradza się w obsesję, która oddala go od innych ludzi. Pragnienie doskonałości zaczyna prowadzić w stronę przemocy.
Na wyspie znikają kolejne przedmioty, a mieszkańcy tracą także pamięć o ich istnieniu. Nielicznych, którzy nadal pamiętają, ściga specjalna policja. Młoda pisarka ukrywa zagrożonego redaktora, próbując ocalić wraz z nim przeszłość i możliwość opowiadania.
Natsuko gości w Tokio siostrę Makiko, która szuka możliwości operacji powiększenia piersi, oraz jej dorastającą córkę. Po latach sama mierzy się z pytaniem o macierzyństwo i przyszłość bez dziecka. Historie kobiet pokazują napięcie między własnymi potrzebami, cielesnością a presją społeczną.
Keiko odnajduje poczucie porządku w pracy w całodobowym sklepie. Otoczenie oczekuje jednak, że wybierze bardziej konwencjonalne życie i dopasuje się do przyjętych wyobrażeń o dorosłości. Jej historia pyta, kto właściwie ustala granicę między normalnością a odmiennością.
Student Toru jest związany uczuciowo z Naoko, z którą dzieli doświadczenie śmierci bliskiego przyjaciela. Gdy dziewczyna coraz bardziej wycofuje się w siebie, pojawia się inna relacja i możliwość odmiennej przyszłości. Historia młodości w Tokio splata miłość z żałobą i trudnością wyboru własnej drogi.
Cztery siostry z podupadającej rodziny w Osace próbują pogodzić rodzinny prestiż z własnymi potrzebami. Poszukiwanie odpowiedniego małżeństwa, pragnienie niezależności i kolejne kompromisy ujawniają pęknięcia w dawnym porządku. W tle ich codzienności zbliża się druga wojna światowa.
W opowiadaniach osadzonych w dawnej Japonii przemoc, interes i sprzeczne świadectwa podważają proste rozróżnienie prawdy i fałszu. Obok nich znalazły się późniejsze utwory czerpiące z osobistych lęków autora. Zbiór łączy groteskę i moralne niepokoje z obrazami samotności oraz kruchości umysłu.
Źródła dotyczące autorów i ich związków z krajem. Dane konkretnego wydania znajdziesz przy książce. Oryginał w języku polskim lub angielskim nie jest oznaczany jako przekład.